Gastcolumnist Joop Eding

Vuurwerk in Ede

Nee, geen stukje over politiek vuurwerk in Ede. In deze tijd van het jaar is het Gemeentehuis op dat gebied een toonbeeld van een vuurwerkvrije zone. Hoewel het buiten die periode, een zo af en toe gillende keukenmeid of ‘rotje’ daargelaten, ook niet vaak echt spettert.

Nee, ik wil het met u eens over het echte knal- en sierwerk hebben, vuurpijlen die wél de hoogte ingaan en Ede volop kleuren, al dan niet met een grote knal.

Het is al weer flink wat jaren geleden dat onze zoons (nu veertigers, toen tieners/twintigers) nog volop geïnteresseerd waren in vuurwerk. Mijn zwager verkocht in die tijd volop legaal en (voor ons) redelijk goedkoop vuurwerk in alle vormen en maten. Vanaf die zijde was de aanvoer alvast verzekerd. Maar ook de aankoop van illegaal vuurwerk werd niet geschuwd. Naast een bewoner in onze wijk, die bij leven, zo ongeveer alles verkocht wat niet mocht als aanvulling op zijn uitkering waren er, zo bleek, nog andere bronnen.

Op een gegeven moment stopte er voor ons huis een gammel busje en een schichtig persoon belde aan. “Zijn ze hier in de buurt een beetje betrouwbaar?” vroeg deze onbekende mij. Uiteraard bevestigde ik dat volmondig. Vervolgens laadde hij samen met zijn al even morsige kompaan een aantal grote dozen uit die hij in de gang plaatste. “Veel plezier ermee, ik ben weg voordat ze me zien.”

Na hun thuiskomt onderwierp ik beide zonen uiteraard aan een derdegraads verhoor, en daaruit bleek dat ze via via een aantal grote Chinese rollen hadden besteld. Uiteraard ook voor de neefjes die bij ons in de straat woonden. Na een forse preek van mij (daar ben ik wel goed in al zeg ik het zelf) en de belofte van hen zulks nooit meer te doen werden de rollen veilig opgeborgen.

Er werd een speciale stellage getimmerd (de jongste was toen niet voor niets leermeester timmerman) en op oudejaarsavond werd de straat getrakteerd op een groot vuurwerkspektakel. Het vuurwerk van zwager en nog wat plaatselijk gekocht spul deed samen met die rollen hun werk. Uiteraard werd alles daarna weer netjes opgeruimd. En hoe vreemd het ook moge klinken het was tevens de laatste keer dat wij zo massaal uitpakten. De winkel van mijn zwager sloot en de belangstelling van de zijde van de zoons voor het (zelf) afschieten van vuurwerk verwaterde letterlijk en figuurlijk.

Tegenwoordig bekijken ze vanaf het appartement van de oudste, die hoog en droog in het centrum woont, al hetgeen de rest van Ede de lucht in schiet. Ook de kleinkinderen vinden dat veilige schouwspel, op afstand, magnifiek. Maar zelf iets afsteken, nee hoor.

In Ede gingen stemmen op om de gemeente vuurwerkvrij te maken. Dat zag het college niet zitten vanwege het gebrek aan handhavingscapaciteit en om de voorstanders van vuurwerk niet te duperen. Wel zijn er vuurwerkvrije zones ingesteld waarvan ik echt hoop dat een ieder zich daar aan houdt. En natuurlijk de grote vuurwerkshow op de Enka (voorafgegaan door de lampionnenoptocht voor de kinderen) een uitstekend initiatief en alternatief.

Mijn gevoel zegt me dat er, ook door deze initiatieven, minder illegaal vuurwerk en gerotzooi is in Ede dan in voorgaande jaren. Laten we hopen dat dit gevoel klopt en ook het aantal gewonden van vorig jaar in de SEH van de Gelderse Vallei dit jaar decimeert van 4 naar 0.

In de vele pogingen het vrije afsteken van vuurwerk totaal te verbieden verschijnen er veel negatieve berichten in de Media. Sommige zelfs onjuist. Feit is en blijft echter dat veel mensen en dieren last hebben en zelfs gezondheidsproblemen ondervinden van het vuurwerk. Als in Ede (en graag ook daarbuiten) iedereen zich daarvan rekenschap geeft en zich aan de regels houdt en ook zeker de hulpverleners met respect behandelt, kunnen we vast nog jarenlang van legaal vuurwerk blijven genieten. Jullie hebben het zelf in de hand.

Ik wens iedereen een fijne en vooral veilige jaarwisseling.

 

 

 

 

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.