Sportdiscriminatie

Ooit was ik voorzitter van een volleybalvereniging. Om die leden van die club te laten volleyballen, je moet tenslotte wat als volleybalvereniging, moest er een zaal worden gehuurd. Dat kostte een tientje per uur. Met dertien teams was je per jaar al snel € 10.000 euro kwijt en dat bleek ongeveer de helft van de begroting. Maar daarvoor kreeg je gratis en voor niets het gebruik van douches uit 1972 die op 1.80 uit de muur staken, ideaal voor lange mannen, en waarvan het water dezelfde temperatuur had als die van de buitenlucht. Lekker fris dus! Ook de toiletten uit hetzelfde bouwjaar hadden iets unieks; uit de voegen van de tegels kwam de geur van urine die daar zo’n 40 jaar geleden was achter gelaten. Laten we het nostalgie noemen. Op vochtige dagen groeiden uit de enkelsteense muur soms paddenstoelen die decennialang niet meer in de vrije natuur werden waargenomen. Een lekker hapje voor na de training.

Ik heb in die tijd zes wethouders gesproken die allemaal hetzelfde zeiden: die sporthal moet vervangen worden! Hij staat er nog steeds ondanks de biedingen van het Openluchtmuseum om deze hal op te nemen in hun collectie.

Ik dwaal af.

10.000 euro, de helft van de begroting. Met een schuin oog keek ik wel eens naar de lokale voetbalvereniging. Terwijl voor een volleybalveld, 200 m2, per uur een tientje betaald moest worden kan een voetbalvereniging een heel voetbalveld huren voor € 3.000. Niks geen huren per uur. Een heel jaar lang van 3.000 euri. Dat is gek. Een voetbalveld is 40 keer groter dan een volleybalveld. Ik weet het: boven een volleybalveld zit een dak en aan de zijkant zitten muren. Kost een paar centen extra maar het ruimtebeslag van één voetbalveld is enorm.

Ik heb me wel eens beklaagd bij ambtenaren van de gemeente Ede. Dat dit niet zo eerlijk was. Een beroep gedaan op ongelijke behandeling enzo. En wat antwoordden die ambtenaren: ‘Dat klopt!”. Er zijn veel voetballers in Nederland en het evenredig belasten van de kosten van voetbalvelden is een nogal impopulaire maatregel onder politici. Dat zou je als politicus zo maar stemmen kunnen kosten.

Oooh. Daar sta je dan. Die ongelijkheid is dus bekend maar er wordt niets aan gedaan, want verkiezingen.

Nou dacht ik dat ik het moeilijk had. Maar dan de Cees van de Knaap Topsporthal. Uurtje volleyballen? Dat kost je dan 25 euro. Huur je een volleybalveld 24/7 het hele jaar dan ben je ruim 2 ton kwijt. Raar verschil met zo’n voetbalclub die voor € 3000 euro het hele jaar een kunstgrasveld ter beschikking heeft dat 40 keer zoveel ruimte in beslag neemt. Dat klopt dus niet.

Ik ben dol op voetbal. Maar de laatste tijd sla ik wel eens over. De Keukenkampioendivisie op tv, de verslagen van wedstrijden uit de vierde klasse amateurs in de kranten, de live-uitzendingen van Europese wedstrijden (vorige week donderdag maar liefst 140 toeschouwers op de tribunes bij een wedstrijd van Feyenoord in Tiblisi: wat een sfeer!). Geef 22 mensen een bal en de Nederlandse tv zorgt voor een live-uitzending.

Hou op.

Sport wordt steeds eenzijdiger. Voetbal, voetbal, voetbal en ergens in de rust een samenvatting van een andere sport op tv, als de tv-reclames het toelaten. En dat begint op lokaal niveau. De oneerlijke doorbelasting van de kosten van voetbal staat de groei van andere sporten in de weg. Die worden te duur. De contributie van een willekeurige zaalsport is nu al vaak het dubbele dan die van een voetbalclub. Die sporten worden sporten voor de elite. En niet dat de elite niet kan sporten maar op den duur zal het niveau ervan gaan dalen: Nederland telt dan alleen nog mee in het voetbal, maar dat doen we nu ook al. Denken we.

Voor 1 november wordt er door de gemeente Ede een lokaal sportakkoord gemaakt. Misschien is er tussen alle vertegenwoordigers van sport in Ede een niet-voetballer die dit idiote verschil aan de kaak wil stellen?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.