Over bijna een maand is het weer zover. Wij mogen weer een vakje naar keuze rood kleuren voor een nieuwe gemeenteraad. Een vierjaarlijks terugkerend feestje. Van wie? Niet van de kiezer. Wel van de dames en heren van de politieke partijen die een leeg vakje voor hun naam hebben staan en voldoende roodgekleurde vakjes weten te verzamelen. Zij gaan immers de gemeenteraad in en sommigen mogen zelfs wethouder worden. Democratie wordt dit genoemd; je bent immers vrij om naar eigen keuze een vakje rood te kleuren.
Wat er daarna gebeurt, heeft niets met democratie te maken, maar is een samenzwering tegen de democratie. De partijen met de meeste rode vakjes trekken zich met de burgemeester terug in een achterkamertje met de gordijnen en de deur potdicht. Hier worden in het geheim coalitieonderhandelingen gevoerd en proberen zij tot een coalitieakkoord te komen. Tijdens deze onderhandelingen en na afloop geldt een omerta.
Wanneer het coalitieakkoord daar is, wordt dit als een overwinning en als een bewijs van democratie gebracht. Niets is minder waar. Wat het bewijst, is dat het systeem door en door verrot is en doet wat het altijd al deed; de eigen kring beschermen en een schijndemocratie hooghouden. In het achterkamertje wordt het beleid voor de komende 4 jaar gemaakt en worden de poppetjes doorgeschoven.
En de kiezer? Die werd voor de zoveelste keer weer belazerd. Zelfs een bedankje kan er niet vanaf. Wat hem rest is slechts betalen en vooral je mond houden. Dit is geen democratie, maar een subcultuur zonder verantwoordelijkheid, waar het juiste cv en de juiste vrienden het belangrijkst zijn.
De nieuwe gemeenteraad bestaat uit lieden die in een achterkamertje voor jou hebben bepaald wat goed voor je is. Hoe je moet leven. Hoe je woont. Wat je wel of niet moet eten of drinken. Hoe jij je verplaatst. Hoe jij je huis moet verwarmen. En vooral, hoeveel jij per jaar moet betalen voor hun onzinnige hobby’s. Het komt niet bij ze op om jou en mij enige vorm van inspraak, laat staan vrijheid, te gunnen bij het maken en uitvoeren van hun snode plannen.
Janus
Omdat ik het roerend eens ben met Janus, en helaas in de praktijk zie, dat wat hij stelt klopt, sta ik nu voor een enorm dilemma.
Welke partij kun je kiezen om erop te kunnen vertrouwen dat het gekozen raadslid niet gebonden wordt door de afspraken die inderdaad stiekem en oncontroleerbaar in de achterkamertjes tot stand zijn gekomen? Stemrecht is een groot goed, maar stemmenmisbruik ligt wel op de loer. Maar niet stemmen dan?